سبست سبست - گرم است بذر وى منى و باه و شير زياده كند چون بكوبند و بر رعشه كه عبارتست از لرزيدن دست و پا كه خاص باشد و يا تمامى اعضاء بدن كه عام گويند مرهم كنند فايده دهد . شعر در باغ سبست آمده بس تازه و خرم * كز خرميش صحن چمن همچو جنان است محل كاشتن آن سنبله و حمل است اما سنبله مناسب است بذر آن را يك روز در آب نموده بعد بيرون آورند و بر يكمن بذر ده من خاك اضافه نموده در زمين هموار آب كارند و در زمين تنده نكارند كه شاداب نمىشود و از اين جهت سبست زود نابود مىشود و پلها را بايد كه مضبوط نموده ملاحظه نمايند كه چون پنج و شش سال مىماند در محل آبدارى ويران نشود و سبست جهت كم آبى نقصان يابد و نقصان وى بر دو نوع است اول آنكه سبست را آجقك مىگيرد دوم آنكه سبست از زور و روش افتاده ساو بسيار پيدا مىكند و بعد شديار نمودن چاره ديگر ندارد . غرض كه هرگاه سبست را آب دهند پلهاى وى پرآب مىبايد كه شاداب شود و كيفيت كاشتن آن بر دو قسم است : اول آنكه شديار كلوخ بسيار داشته باشد بشرح صدر پل كرده بنوعى آب دهند كه پلها پرآب شود بعد از آن دهنه بند نموده بر روى آب بذر نمايند بقرار جريب دوازده من و بعضى گويند ده من يا هشت من اما دوازده من مناسب است بدان جهت كه نرمه علف در ميان سبست پيدا نشود و چون سبز شود و كرمك گويند